Foto: Vincent Bos

Knallen

Toen we nog een winkel hadden, verkochten we in december altijd vuurwerk. Met vuurwerk van Bos knal je erop los. Al waren we er best druk mee. Het was ook niet zo handig om rotjes en zevenklappers aan de man te brengen want we hadden op de laatste dag van het jaar twee jarigen in huis. Als mensen naar mijn geboortedatum vragen zeg ik altijd dat mijn geboorte een knallend succes was. "Mijn vader was die dag jarig en als klap op de vuurpijl kwam ik ter wereld", grap ik dan. Dat is toch leuker dan te zeggen dat je een oliebol bent.

In december waren de jongeren er altijd pijlsnel bij om een bestelling te plaatsen. Bang dat ze anders met lege handen zouden staan als iedereen tegen middernacht aan het aftellen was.

Champagne

Zelf was ik niet zo van het afsteken. Van rotjes moest ik sowieso niets hebben. Van donderslagen evenmin. Het was de enige keer in het jaar dat ik met een sigaret in de mond rondliep. Die had ik nodig om wat spul te kunnen aansteken. Meestal stond de wind verkeerd zodat het plezier van het vuurwerk in rook opging. Hoewel ik in de winkel het vuurwerk voor het oprapen had, bleef het doorgaans bij drie doodgewone Romeinse kaarsen. Dat ging meestal goed. Tot die ene keer. Door de wind viel de kaars om en het vuurwerk ging bijna recht op de deuropening af waar mijn zus alles stond te bekijken. Het scheelde maar een haar of ze was vol geraakt. Het liep met een sisser af. Voor hetzelfde geld raak je iemand en ziet die persoon sterretjes. Voor mij een teken er subiet mee op te houden. Nooit meer wat aangestoken ook. Ik had er meteen tabak van. Kwam mooi uit want zo hoefde ik ook geen sigaret meer te bietsen bij een ander.

Veel liever trek ik na middernacht de buurt in om iedereen een goed nieuwjaar te wensen. Veel liever nog pak ik rond middernacht een fles goedkope champagne. Bij ons hoor je alleen de kurken knallen. Het glas bubbels hoort er toch wel bij op zo'n moment. Want het is de manier om iedereen een bruisend nieuwjaar te wensen.

Meer berichten