Foto:

Een plek in het huis en in het hart

Al jaren is er een groot tekort aan pleegouders. Gemeente Overbetuwe startte daarom een campagne op zoek naar pleegouders. Bas en Janet zijn sinds een jaar pleegouder. Een dankbare, maar ook moeilijke taak.

door Hannie Schrijver

Elst - Janet dacht al langer aan pleegouderschap toen ze het idee opperde bij haar man Bas. "Ik vind zorgen voor kinderen heel leuk. Daar ligt ook mijn hart, vooral bij kleine kinderen. De kwetsbaarheid, het feit dat ze je nodig hebben en het gevoel dat ik me nuttig kan maken. Sinds ik zelf moeder ben heb ik het gevoel dat dat mijn doel is. En ik heb er ook het geduld voor."

Bas was niet meteen enthousiast. "Maar ik snapte wel dat het voor haar belangrijk was. Hier kon ze haar ei in kwijt. Je hebt er niet de financiële lasten van en we hebben er ruimte voor. In ons huis en in ons hart. En ik vind het wel mooi om een kind een stabiele periode te kunnen geven."

Het stel koos bewust voor kortdurende en crisisopvang voor kinderen van 0 tot 4 jaar. Janet: "Met die leeftijd heb ik de meeste affiniteit. Je weet ook niet hoe een kind zich in gedrag ontwikkelt." En toen kwam Rianne, een meisje van vier. "Ze viel buiten onze doelgroep, maar er was niemand in de buurt die haar kon opvangen. We gingen voor plaatsing tot een jaar, maar ik ben wel bereid mee te bewegen met wat het kind nodig heeft."

Rianne kwam eerst de weekenden, toen deeltijd en sinds oktober is ze voltijd bij het gezin. Ze had een achterstand in groei, ontwikkeling en had veel angsten. In de maanden bij het pleeggezin maakte ze flinke sprongen. Bas: "Rianne had veel angsten die een grote rol speelden in het dagelijkse leven. Ze kon zelf de trap niet op en was niet zindelijk. Ze had slappe spieren, omdat ze weinige lichamelijke activiteit kreeg. En als je haar nu ziet. Ze zingt, ze springt, ze vindt alles leuk. Ze heeft minder angsten en is veel zelfverzekerder. Ze is ook heel dankbaar. Het is mooi dat ze zo'n vertrouwen in je heeft. Je krijgt ook echt wel liefde voor zo'n kind."

Dat laatste kan weleens lastig worden. Janet: "Laatst waren we carnavalskleding aan het uitzoeken en dan denk je 'misschien is ze er dan niet meer' en dat doet wel pijn. Je moet het wel een plek geven als ze weggaat." Bas: "Ik denk dat we er allemaal last van krijgen. Maar ik vind het vooral erg voor haar dat ze straks misschien ergens anders moet wennen. Ik hoop vooral dat ze goed terechtkomt."

Het is nog onduidelijk hoe lang Rianne in het gezin blijft. "Ik weet nog niet of ik haar voor nog dertien jaar bij ons wil houden. Ik weet niet of ik het idee om ook voor andere kinderen te zorgen, al wil opgeven. Als je je aan haar verbindt tot haar achttiende, dan kan dat niet meer."

Janet heeft nog wel advies voor nieuwe pleegouders: "Lees je goed in, zoek informatie en zoek contact met andere pleegouders. Zorg dat je weet waar je aan begint. Als het tegenvalt heb je er niet alleen jezelf mee, maar ook het kind."

Omdat de personen anoniem moeten blijven, zijn de namen gefingeerd.

Meer berichten