Het bestuur van de stichting 4WDcare, Jolande Cornelissen, Petra Munsterman en Hans Saris (v.l.n.r.). (foto: Ellen Koelewijn)
Het bestuur van de stichting 4WDcare, Jolande Cornelissen, Petra Munsterman en Hans Saris (v.l.n.r.). (foto: Ellen Koelewijn) (Foto: Ellen Koelewijn)

'Hulp aan Bosnië is nog steeds nodig'

Ze noemen zelf de hulp een druppel op een gloeiende plaat. Dat de hulpkonvooien uit de Betuwe naar Bosnië nog steeds nodig zijn, staat vast. Hans Saris van de Stichting 4WD.CARE ziet verbetering. "Maar het gaat wel langzaam." En Michel Thuis voegt daaraan toe: "Hulp is nog 25 jaar nodig."

door Vincent Bos

ANDELST - Hulpkonvooien vanuit de Betuwe naar Bosnië. Het is inmiddels een vertrouwd beeld. Dit jaar gaan er elf terreinwagens, de 4x4 auto's. Die zijn nodig om gezinnen in de bergen te bereiken. Hans Saris uit Valburg is er de initiatiefnemer van. Al twintig jaar rijden er wagens naar Bosnië. Tijd voor een reünie.

Het is deze zondag een bijzondere bijeenkomst. Vooral omdat op het bedrijventerrein in Andelst een werkruimte is gerealiseerd waar statushouders en Nederlandse vrijwilligers samenwerken. Ze zorgen ervoor dat producten klaar zijn voor het transport naar Bosnië. "We noemen het pand De Lier. Een lier wordt gebruikt om mensen uit de modder te halen. Dat doen wij hier in figuurlijke zin ook", zegt Hans Saris, die met Jolande Cornelissen en Petra Munsterman het bestuur van de Stichting vormt.

Er wordt na afloop ook gesproken over de monoloog van Wim Dijkema, militair van Dutchbat 3 en in Srebrenica aanwezig toen daar 8273 mensen werden vermoord. "De Nederlandse militairen hebben daar veel meegemaakt. We hadden geen voedsel, geen brandstof, munitie of reserveonderdelen. Maar dat valt in het niet bij de dood van zoveel mensen in de laatste dagen dat wij er waren."

Tijdens de reünie in Andelst gaat het om de wederopbouw van Bosnië. De Betuwe heeft een steentje bijgedragen met de hulptransporten. "Dat was nodig", zegt Paul Wijnands uit Valburg die in 2001 en 2002 meereed. "Ik was onder de indruk van wat ik zag. De armoede was onbeschrijflijk, je zag overal kapotte huizen."

Johan Bekers uit Oisterwijk geeft aan dat hij ook lijken heeft gezien. "Dat was best heftig. Het land was een grote puinhoop." Hij prijst het initiatief van Hans Saris om hulptransporten naar Bosnië te organiseren. "Dan is het fijn als je in de gelukkige omstandigheid bent dat je kunt helpen."

Het verhaal van Hans Saris sprak ook Fokke Tamminga uit Arnhem en Jan Willem Heijting uit Huissen aan. "We wilden ons nuttig maken en de helpende hand bieden. Vooral de onderste laag van de bevolking is erg arm. Je ziet huizen zonder stromend water waar kinderen op een betonnen vloer slapen. Als je wat kunt doen geeft dat een goed gevoel. Het maakt de wereld leefbaar."

Michel Thuis uit Gennep is wel vijftien tot twintig keer met Hans Saris op pad geweest. "De armoede is zo erg. Het is onvoorstelbaar dat hulp nog steeds zo hard nodig is."

Hij onderschrijft de woorden van Hans Saris die constateert dat er na al die jaren wel een verbetering te zien is, maar dat de wederopbouw moeizaam verloopt. Saris is een gedreven en enthousiaste man die niet van opgeven weet. Zijn stichting blijft transporten organiseren.

Meer berichten