Foto: Vincent Bos

Vogel

  Column

De laatste weken vlieg ik van de ene vogelshow naar de andere. Je hoort overal boeiende verhalen. Je krijgt allerlei informatie van mensen die helemaal opgaan in het kweken van kanaries, zebravinken en parkieten. Ik luister altijd geboeid maar geconcentreerd. Want aan de ene kant ben ik zo doof als een kwartel.

Bij elke vogeltentoonstelling gaan de gedachten naar mijn oma en mijn onhandige optreden. Al is het voorval erg lang geleden Ze had een mooi zingende vogel in huis. De kooi maakte ze zelf schoon. Die ene keer waagde de vogel het erop even door de keuken te fladderen. Tot zover was er niets aan de hand. Totdat ik binnenkwam. Wist ik veel dat die vogel door de keuken vloog. Het was een alert dier. Ontegenzeggelijk. Want juist op het moment dat ik de deur opende, vloog het kreng naar buiten. Mijn oma ontredderd achterlatend. Natuurlijk kreeg ik de wind van voren omdat door mijn actie de vogel gevlogen was. Ze keek die avond naar een lege kooi.

Ik sprong meteen op de fiets. In elke boom dacht ik de vogel te zien. Ik hoopte de fladderaard echt te kunnen pakken en fluitend terug te fietsen. Niet dus. Er zaten genoeg vogels in de bomen, van kraaien tot mussen en merels. Maar niet het exemplaar dat in een kooi thuishoort. Ik vreesde de thuistocht. Daar zou het oproer vast en zeker kraaien. Maar dat viel mee. Ik werd aardig opgevangen en getroost, want ook ik was ontdaan.

Hond kiest de vrijheid

Een paar jaar later deed zich een soortgelijk incident voor. Dit keer ging het niet om een vogel maar om een hond. Die had ik gekregen omdat ik me zo poeslief had gedragen. Wat een lief dier. Speels en spontaan. Een beweeglijk dier ook. Het liep kwispelend door de tuin. Tot zover was er niets aan de hand. Totdat mijn oma de voordeur een keer open had laten staan. Voor de hond voldoende ruimte om ervandoor te gaan. Het dier was sneller dan ik. Weer stapte ik op de fiets en reed zo'n beetje het hele dorp door. Maar de hond was in geen velden of wegen te bekennen. Dat bleef zo. De mand bleef leeg. Ik was er weg van.

Meer berichten

Shopbox